எளிய பாதைதொகுதி 4 · வாரங்கள் 25–32

ஒன்றுமில்லாமையிலிருந்து தேவன் நம் பிரபஞ்சத்தைப் படைப்பதையும், குழப்பத்திலிருந்து ஒழுங்கு உண்டாவதையும் காண்பது எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருந்திருக்கும்! இப்போது நமக்கு இனிய வீட்டைக் கொடுக்க அவர் நிறுவிய நுட்பமாக அமைக்கப்பட்ட இயக்கங்களுள்ள அற்புதமான உலகத்தில் வாழ்கிறோம்.

வலியும் பாடும் இல்லாத வாழ்க்கையை நம் பிதா ஒருபோதும் வாக்களிக்கவில்லை; சில நேரங்களில் மற்றவர்களின் கீழ்ப்படியாமையாலும் நம் சொந்தப் பாவத்தாலும் நாம் பாடுபடுகிறோம்; ஆனாலும் அவருடைய ஆசீர்வாதங்களைப் பெறுகிறோம். பிரபஞ்சத்தின் சிருஷ்டிகரால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டுப் பராமரிக்கப்படுவதைவிடப் பெரியது எது?

இந்த வாழ்க்கைப் பயணத்தில், ஒவ்வொரு நாளும் நாம் கையாள வேண்டிய சொந்தச் சவால்களைக் கொண்டுவருகிறது — நம் வீடுகளிலும், குடும்பங்களிலும், நண்பர்களிலும், நம் செல்வாக்கு வட்டத்திலும் நீதியான, அநீதியான நிகழ்வுகள். ஆனாலும், நாம் அவரை மேலும் மேலும் நம்பக் கற்றுக்கொள்ளும்போது, நாளுக்கு நாள் தேவன் நம்மை ஆசீர்வதிக்கிறார்.

எனக்கு ஒவ்வொரு நாளும் புதிதாகத் தொடங்குகிறது — நல்லதல்லாத நாட்களுக்கோ தூக்கமில்லாத இரவுகளுக்கோ பின்வரும் நாட்களும்கூட. ஜெபத்திலும் வேத ஆய்விலும் நாளைத் தொடங்கி, எஜமானரின் பாதத்தில் நேரம் செலவிட்டு, அவர் தம் வேதவசனங்களை விளக்கும்போது கேட்கும்போது இந்தத் தினசரி புதுமை தொடங்குகிறது.

ஒவ்வொரு காலையும் என் பரலோகப் பிதாவோடு நல்ல நேரம் செலவிடுகிறேன்; வரவிருக்கும் நாளுக்காக அவர் என்னை ஆயத்தப்படுத்தும்போது கேட்கிறேன். சில நாட்களில் சீஷத்துவத்தையோ ஒரு கிறிஸ்தவப் பள்ளியில் கல்வித் திறன்களையோ கற்பிப்பேன்; அல்லது மற்றவர்களோடு ஜெபிக்கும் நாளாக இருக்கலாம். இவை அனைத்தும், நான் கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படிய முயலும்போது

குறிப்பாகத் தம் நோக்கங்களை நிறைவேற்றத் தேவன் நம்மை வல்லமையாகப் பயன்படுத்தும்போது, பெருமை நம் மனதில் எளிதில் எழுந்து நம் மனப்பான்மையைப் பாதிக்கலாம். நாம் இரட்சிக்கப்பட்டவர்கள், சிலாக்கியம் பெற்றவர்கள் என்பதால் பெருமைகொள்ளலாம். தேவன் நம்மைச் சுவீகரித்த பரலோகப் பிதா. நம் நன்மையினால் அவர் நம்மைத் தெரிந்துகொள்ளவில்லை; நம் கிரியைகளால் அல்ல, கிருபையினால் உள்ளிருந்து மாற்றப்படும்படியே தெரிந்துகொண்டார் என்று நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஆகவே காயப்பட்ட உலகத்தோடு நாம் பகிர வேண்டிய செய்தி இதுவே: நமக்குச் சமாதானம் உண்டு; கிருபையினால் இயேசு கிறிஸ்துவைத் தங்கள் கர்த்தராகவும் இரட்சகராகவும் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது அவர்களுக்கும் உண்டாகும்.

பிதாவே, உம்மைத் துதிக்கிறேன். நீரே வல்லவர். என் நம்பிக்கை முழுவதையும் உம்மில் வைக்க முடியும்; நீரே சத்தியம்; என்னை நடத்தவும் காக்கவும் எல்லா வல்லமையும் அன்பும் உம்மிடம் உண்டு. ஆமென்.

என்னை நானே சோதிக்கும்போது, பல பலவீனங்களையும், தோல்விகளையும், உமக்குக் கீழ்ப்படியாத நேரங்களையும் காண்கிறேன்; ஆனாலும் இந்த வாழ்க்கையில் தொடரும்போது, கீழ்ப்படிதலுக்கு வழிநடத்தும் என் எண்ணங்களையும், இருதய நோக்கங்களையும், செயல்களையும் நீர் தினமும் ஆட்கொள்வதையும் காண்கிறேன்.

மற்றவர்களைச் சீஷராக்குவது அவர்களை என்றென்றைக்குமாக மாற்றுகிறது; பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்மைப் புத்துணர்வாக்கி, நம் பரலோகப் பிதாவுக்குக் கீழ்ப்படிய உதவும்போது அது நம் வாழ்க்கையையும் மாற்றுகிறது.

நம் தேவனுக்கு எவ்வளவு அற்புதமான வல்லமை உண்டு; அதை அவர் நம்மோடு இலவசமாகப் பகிர்கிறார்! இங்கே உலர்ந்த எலும்புகளுக்கு அல்ல, அவருடைய இரட்சிப்பைப் பெறாதவர்களுக்கு.

கிறிஸ்துவுக்குள் நீங்கள் யார் என்பதை இது விவரிக்கிறது; நம் கர்த்தரும் இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்து மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவர் மூலம் தேவன் வடிவமைத்த இந்த மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்ள நீங்கள் தீர்மானித்திருக்கிறீர்கள் என்று அது சரியாகவே கருதுகிறது. உங்கள் இரட்சிப்பின் காலம் முழுவதும் இந்த மாற்றம் மெதுவாகவும் நிலையாகவும் நடந்துவருகிறது.

எச்சரிக்கையாயிருங்கள்: நாம் மற்றவர்களைச் சீஷராக்கி, கிறிஸ்துவிடம் நடத்த வேண்டும்; நம் பாவ சுபாவம் இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமான ஊழியத்தில் குறுக்கிடாதபடி கவனமாயிருக்க வேண்டும்.

விலையுயர்ந்த தைலத்தால் இயேசுவின் பாதங்களை அபிஷேகம் செய்த பெண்ணின் கதை உங்களுக்குப் பழக்கமில்லையென்றால், மாற்கு 14-ல் முழு விவரத்தையும் வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கிறேன். கேள்வி இதுதான்: “அவள் இயேசுவுக்குக் காட்டிய அதே அன்புள்ள இருதயத்தோடு, இயேசு நமக்கு நியமித்ததை நாம் செய்கிறோமா?”

ஆம், பிதாவே, நீர் ஒரே நேரத்தில் எங்கும் இருக்கிறீர்; நீர் என்னைக் கொண்டுசெல்லும் பல்வேறு இடங்களில் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுவதில் மகிழ்கிறேன்; என் பரலோகப் பிதாவும் வரங்களை அருள்கிறவருமாகிய உம்முடைய கரங்களில் நான் பாதுகாப்பாயிருக்கிறேன் என்று அறிந்திருக்கிறேன். எந்த மனிதனுக்கும், மிருகத்துக்கும், பிசாசுகளுக்கும், நோய்க்கும், சரீரச் சவால்களுக்கும்கூட நான் பயப்பட வேண்டியதில்லை.

என் பலத்தாலோ தகுதியாலோ அல்ல, இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலம் தேவனுடைய கிருபையால் மறுபடி பிறந்தேன்; இப்போது ஒவ்வொரு காலையும் நீர் உம்முடைய வார்த்தையின் மூலம் உம்மை வெளிப்படுத்தும்படி அமைதியாயிருக்கிறேன். பின்னர் நாள் முழுவதும், தீர்மானங்கள் எடுக்கும் முன் நின்று உம்முடைய மெல்லிய, அமைதியான சத்தத்தைக் கேட்கிறேன். கர்த்தாவே, சர்வவல்லமையுள்ள தேவனே, எல்லாவற்றிலும் உம்மை மகிமைப்படுத்தவும் உம்முடைய பாதையை மட்டும் பின்பற்றவும் விரும்புகிறேன்.

இந்த வசனத்தில் ஆபிரகாம் இருக்கிறான்; தேவன் அவனோடு பேசி, அவனுடைய சந்ததி எண்ண முடியாத அளவு பெருகும் என்று வாக்களித்த நேரங்களில் ஒன்று இது. என் இரட்சிப்பில், இயேசு என் பாவத்தைச் சுமந்து எனக்காக மரித்து மரித்தோரிலிருந்து எழுந்தார் என்று விசுவாசித்தபோது, கிருபையினால் இரட்சிக்கப்பட்டேன். நான் மன்னிக்கப்பட்டேன் என்றும் அவரோடு என்றென்றும் அரசாளுவேன் என்றும் அறிவேன்.

தேவன் நம்மை நடத்தும் சூழ்நிலைகளைச் சிந்திக்கும்போது, சில நேரங்களில் நின்று, அவருடைய சித்தம் நிறைவேறிய கடந்தகால மகிமையான நேரங்களை நினைவுகூர வேண்டும். ஒவ்வொரு சவாலையும் அவரிடம் வைத்துக் காத்திருந்து கவனிக்கும்போது அவர் தொடர்ந்து கிரியை செய்வார் என்ற நினைவூட்டலாக இது மாறுகிறது.

ஒவ்வொரு ஆவிக்குரிய சீஷனுடைய வாழ்க்கையிலும் வேதவசனங்கள் புதிய அர்த்தத்தைப் பெறும் காலம் வருகிறது. அவை உங்களுக்கு உறுதியளிக்கவோ வழிநடத்தவோ உங்கள் நன்மைக்காக மட்டும் எழுதப்படவில்லை; மற்றவர்களுக்கு உறுதியளித்து அவர்களை வழிநடத்த நீங்கள் அவற்றைப் பயன்படுத்தும்படியும் எழுதப்பட்டன.

அவருடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியும் நம் வாஞ்சைக்குத் தடையாயிருக்கும் எந்தப் பாவ சுபாவத்தையும் நீக்க நம் பரலோகப் பிதாவை அனுமதிக்கும்போது, ஒப்புரவாக்குதல் நம்மிடமிருந்து தொடங்குகிறது.

காணாமற்போனவர்களும் ஆவிக்குரிய குழந்தைகளும் நீர் பேசுவதைக் கேட்க வேண்டும், கர்த்தாவே; ஆகவே பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிரியையின் மூலம் அவர்களிடம் நான் பேச வேண்டிய வார்த்தைகளை நீர் காட்டும்போது, அவர்கள் கேட்டு விசுவாசிக்கும்படி கேட்கிறேன்.

பிதாவே, யாராலும் முழுமையாக அறிய முடியாத பூரணமான பிதாவாகிய உம்மால் படைக்கப்பட்டு, பாதுகாக்கப்பட்டு, நேசிக்கப்பட்டதற்காக மிகவும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவனாக உணர்கிறேன்; ஆனாலும் உம்முடைய வழிகள் உம்முடைய வார்த்தையிலும் செயல்களிலும் தெளிவாக விளக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

“மகிழ்ச்சியோடு” என்ற வார்த்தையின் பயன்பாடு எனக்குப் பிடிக்கிறது; ஏனெனில் உம்முடைய கட்டளைகளைப் பின்பற்ற மேலும் மேலும் கற்றுக்கொள்ளும்போது, கீழ்ப்படிதலையும் கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் மற்றவர்களுக்கு ஊழியம் செய்வதையும் நான் எவ்வளவு அனுபவிக்கிறேன் என்று கவனிக்கிறேன்.

பிதாவே, என்னைத் தெரிந்துகொண்டு, சுவீகாரத்தையும் நித்திய இரட்சிப்பையும் ஏற்றுக்கொள்ள என்னைப் பெலப்படுத்தியதற்காக உம்மைத் துதிக்கிறேன். தெரிந்துகொள்ளப்பட்டும் உம்முடைய கிருபையை இன்னும் ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்களுக்காக ஜெபிக்கிறேன்.

ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் இயேசு மற்றவர்களுக்கு ஊழியம் செய்தார்; நமக்கு எவ்வளவு கடினமாகத் தோன்றினாலும், அவர் யாரையும் தவிர்க்கவில்லை. சத்தியத்தை அறிவிப்பதிலும் அந்தக் கணத்தில் வாழ்வதிலும் இயேசு தைரியமாயிருந்தார்.

கிறிஸ்துவின் மூலம் வெற்றிகரமான ஊழியத்தைச் சிந்திக்கும்போது சில நேரங்களில் கடினமாயிருக்கலாம். “நாம்” செய்ததுபோல சுயநலப் பெருமையை வளர்க்கிறோம். இந்த நேரங்களில், சாத்தானைக் கடிந்துகொள்ளும்படி கர்த்தரிடம் கேட்கிறேன்; ஏனெனில் அப்படிப்பட்ட எண்ணங்கள் சில நேரங்களில் அவனிடமிருந்தும், என் கவனத்தை இயேசுவிடமிருந்து என் சுயநலப் பெருமைக்குத் திருப்பும் அவனுடைய முயற்சிகளிலிருந்தும் வருகின்றன என்று அறிவேன்.

உணவு, உறைவிடம், போக்குவரத்து போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளின்றி வாழ்வது எப்படி இருக்கும் என்று அமெரிக்கர்களாகிய நமக்குப் புரிந்துகொள்வது கடினமாயிருக்கலாம்; ஆனால் மறுபுறம், தேவனுடைய சித்தத்திற்கும் அவருடைய நாமத்தில் மற்றவர்களுக்கும் முழுமையாக ஊழியம் செய்வதிலிருந்து நம்மைத் திசைதிருப்பும் உடைமைகளையும், பதவியையும், எதையும் மறுக்க நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். “பொருட்கள்” நம் வளங்களை எடுத்துக்கொள்வது மட்டுமல்ல, கிறிஸ்துவை அறிந்து ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களைக் கவனிக்காமலும் செய்கின்றன.

நாம் எங்கிருந்து வந்தோம், எப்படிப்பட்ட நபராயிருந்தோம் என்று நினைவுகூர்ந்து, பின்னர் காணாமற்போனவர்களைச் சந்திக்கும்போது, அவர்களுடைய மனநிலையையும் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய அவர்களுடைய தேவையையும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்கிறோம். நமக்குள் வாழ்ந்து நம்மைத் தம்முடைய மக்களாக மாற்றும் அற்புதமான, வல்லமையுள்ள கிறிஸ்துவுக்குச் சாட்சிகளாகிறோம். அதே சுவீகாரம் எல்லாருக்கும் கிடைக்க விரும்புகிறோம்.

தன்னைத்தானே முக்கியமானவனாக அறிவித்துக்கொள்ளும் பெருமையைத் தேவன் எப்படித் தாழ்த்த முடியும் என்பதை நேபுகாத்நேச்சார் நேரடியாக அறிந்திருந்தான். வாழ்க்கை நன்றாயிருந்து, நாம் செழித்து, பிரபலமாகி, மற்றவர்கள்மேல் செல்வாக்கு பெற்று, வெற்றி என்று கருதுவதை அனுபவிக்கும்போது, நாம் இறுமாந்து பெருமைகொள்ளலாம். நம் வாழ்க்கையில் தேவன் ஆசீர்வதித்தவற்றுக்கு நாமே பெருமை எடுத்துக்கொள்கிறோம்.

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையை வாழும் விதத்திலும் மற்றவர்களை நடத்தும் விதத்திலும் நாம் எப்படி வேறுபடுகிறோம் என்பது பற்றிய விவாதத்தின் பகுதி இந்த வசனம். அவர்களுடைய வெவ்வேறு பழக்கங்களையும் சிந்தனை முறைகளையும் நாம் பொறுத்துக்கொண்டு, வார்த்தையைப் போதித்து, அவர்களிடமுள்ள குறைகளை அது சரிசெய்யட்டும்.

பெருமையையும் சாதனையையும், வெற்றியையும் சிறிது பேசியிருக்கிறோம்; ஆனாலும் இவற்றில் எதுவும் கிறிஸ்துவுக்குப் பதிலாக அவற்றின்மேல் கவனம் செலுத்த நம்மை இழுக்கக்கூடாது.

தன் பயிற்சியாலும் சுவிசேஷத்திற்கான பல தியாகங்களாலும் பவுலுக்கு மேன்மைபாராட்டக் காரணம் இருந்தது; ஆனால் தன்மேல் கவனம் ஈர்ப்பது மற்றவர்களை இயேசுவிடமிருந்தும், தேவன் அவரை உதவ அனுப்பியவர்களின் தேவைகளிலிருந்தும் திசைதிருப்பும் என்று அவர் உணர்ந்தார்.

தான் அவர்களோடிருக்கும்போது தன் எல்லாச் சரீரத் தேவைகளையும் சபை கவனித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை என்று பவுல் விளக்கிக்கொண்டிருந்தார். உழைத்துத் தன் செலவைத் தானே ஏற்க அவர் விருப்பமாயிருந்தார். தன் தேவைகளைச் சந்திப்பதால் அவர்கள் குறைவுபடுவதை அவர் விரும்பவில்லை.

நம் போராட்டங்களைப் பற்றியும், மிக முக்கியமானதின்மேல் — தேவனுடைய ஆண்டவத்துவத்தின்கீழ் இயேசு கிறிஸ்துவை அறிவிக்கும் பணியில் நம் உண்மைத்தன்மையின்மேல் — பரிசுத்த ஆவியானவர் நம் கவனத்தைத் திருப்ப எப்படி அனுமதிப்பது என்பதைப் பற்றியும் பேசி முடித்துவிட்டோம்.

கிறிஸ்துவோடுள்ள நம் வாழ்க்கையை இப்போதும் என்றென்றைக்கும் நம்பிக்கையும் இரட்சிப்பும் உள்ள வாழ்க்கையாக இந்த வசனம் விவரிக்கிறது. இந்தக் காரணங்களுக்காகவும், தம்முடைய சுவீகாரப் பிள்ளைகளுக்கு அவர் கொடுக்கும் சந்தோஷத்திற்காகவும் சமாதானத்திற்காகவும், நாம் அவரைத் துதித்து ஆராதிக்கிறோம்.

வாழ்க்கையின் கோரிக்கைகளிலிருந்து விலகி வெறுமனே தேவனைத் துதிக்கும் நேரம் இது. நம் பரலோகப் பிதாவின்மேலும் அவருடைய துதியின்மேலும் கவனம் செலுத்த உதவும் ஒரு “நிகழ்ச்சியை” ஆயத்தம் செய்வதில் எங்கள் பணியாளர்களும் தன்னார்வலர்களும் தங்கள் வாரத்தைச் செலவிடுகிறார்கள்.

எபிரெயர்கள் வாக்குத்தத்த தேசத்தில் தங்கள் புதிய வீடுகளில் குடியேறிய பின் யோசுவா நிகழ்த்திய கடைசி உரையின் ஒரு பகுதி இது. நம்மை மட்டுமல்ல, நம் குடும்பங்களையும் நம் பரலோகப் பிதாவுக்குச் சேவை செய்ய அர்ப்பணிக்கும்படி அது நம்மை அழைக்கிறது. நம் சகோதர சகோதரிகளுக்கும், பெற்றோருக்கும், பிள்ளைகளுக்கும், உறவினர்களுக்கும் நாம் வெளிச்சமாக வேண்டும்.

பவுல் கர்த்தரை மிகவும் நேசித்ததால், பிறனை நேசிக்கும் அழைப்பை ஏற்று, மற்றவர்கள் சுவிசேஷத்தைக் கேட்டு இரட்சிப்பின் மூலம் கிறிஸ்துவைப் பெற்றுக்கொள்ளும்படி தன்னிடமிருந்த அனைத்தையும் தியாகம் செய்தார். தேவனை நேசிப்பது மற்றவர்களை நேசிக்க நம்மை நடத்தி, திறமையாக்குகிறது.

அடிமைகள் தங்கள் எஜமான்களோடு எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது பற்றிய பகுதியிலிருந்து இந்தப் பகுதி எடுக்கப்பட்டது. மனுக்குலத்திற்கு ஊழியம் செய்வதற்கும் தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதற்கும் உள்ள தொடர்பையும் இது கற்பிக்கிறது. மனிதரின் கோரிக்கைகளால் அல்ல, தேவனுடைய கட்டளைகளால் மற்றவர்களுக்கு ஊழியம் செய்கிறோம். அதாவது நாம் மற்றவர்களுக்கு எப்படி உதவுகிறோம் என்பதைத் தேவனே தீர்மானிக்கிறார்.

நம் நெருங்கிய குடும்பத்தினரோடுள்ள நம் உறவையும் பொறுப்புகளையும் இந்த வசனங்கள் வலியுறுத்துகின்றன. நம் குடும்பத்தினரைச் சீஷராக்காவிட்டால், அது இயேசு கிறிஸ்துவின்மேலுள்ள நம் விசுவாசத்தை மறுதலிப்பதற்குச் சமம் என்றுகூடப் பவுல் சொல்கிறார்.

நம் கர்த்தருக்கான ஊழியத்தில் முழுமையாகக் கொடுக்க இது மேலும் நமக்குக் கற்பிக்கிறது.

மக்கெதோனியா சபையைப் பற்றியும், இயேசு கிறிஸ்துவின்மேல் அவர்களுக்கிருந்த பக்தியும் அன்பும், இங்கே ஜெபத்தாலும் சரீர வளங்களாலும், பவுலுக்கும் பலருக்கும் கொடுக்க அவர்களை எப்படி நெருக்கின என்பதைப் பற்றியும் பவுல் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

பிதாவே, உம்முடைய ஆசீர்வாதங்கள் என்மேல் இருக்கின்றன. அவை என்னை தினமும் தேற்றுகின்றன. என் ஒவ்வொரு தேவையையும் சந்திக்கின்றன. பரிசுத்த ஆவியானவர் மூலம் வேதவசனத்தை எனக்கு விளக்குகிறீர். அதைவிடப் பெரியவர் எனக்காகப் பாடுபட்டு மரித்த உம்முடைய குமாரன்.

அவருடைய வார்த்தையையும் வழிகளையும் நாம் படிக்கும்போது அவர் தரும் ஞானம் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றக் கற்றுக்கொள்வதன் ஒரு பகுதி; அவர் இந்த ஞானத்தை நம்மிடமிருந்து மறைப்பதில்லை.

இப்போது அதிகாலை 1:42 மணி; கர்த்தாவே, உம்முடைய வார்த்தையைத் தியானித்துக்கொண்டு விழித்திருக்கிறேன்; ஆகவே இந்த வசனம் எனக்குப் பொருந்துகிறது. கர்த்தாவே, உம்மைத் துதிக்கிறேன்.

சில நேரங்களில் இந்த வகை ஜெபம் சூழ்நிலைக்குரியது — தேவன் மட்டுமே கையாள முடியும் என்று நாம் அறிந்த ஒரு சூழ்நிலையை உணர்ந்து, அவர் தலையிடும்படி கேட்கிறோம்.

கர்த்தாவே, உம்முடைய வார்த்தையின் மூலம் நீர் எனக்குக் கற்பிக்கும் தரங்களின்படி வாழ்வதன் மூலம், என்னைச் சுற்றியுள்ளவர்கள்மேல் அக்கறை கொள்கிறேன் என்று காட்டுகிறேன்.

கிறிஸ்துவின் மரணத்தின் மூலம் நாம் தேவனோடு ஒப்புரவாக முடியும். மற்றவர்களை அவர்களுடைய ஒப்புரவாக்குதலுக்கு — அதாவது மன்னிப்பு, இரட்சிப்பு என்ற வெகுமதியை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு — நடத்தும் முன், நாம் ஒப்புரவாக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்று முதலில் உறுதிசெய்ய வேண்டும்.

பொதுவாக இந்த அம்சம் — ஒன்றித்தல் — உள்ளார்ந்த போராட்டங்களோடும் ஆவிக்குரிய தேவைகளோடும் தொடர்புடையது; ஆனால் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றி, கர்த்தாவே, உம்மைப் பற்றி மற்றவர்களுக்குக் கற்பிக்கத் தங்கள் வாழ்க்கையை உமக்கு அர்ப்பணித்தவர்களுக்குப் பெரும் நன்றியைக் காட்ட இந்த வசனம் நம்மை உற்சாகப்படுத்துகிறது.

இது எவ்வளவு அருமையான துதி! இது தேவனுடைய ஊழியக்காரனின் உண்மையான இருதயத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. கிறிஸ்துவோடுள்ள இந்தத் தனிப்பட்ட நடை மிகவும் வலிமையானதால், ஒத்த மனமுள்ள மற்றக் கிறிஸ்தவர்கள் அதைக் கவனித்து மகிழ்வார்கள்.

இந்தக் கதையின் பெரும்பகுதியை விட்டுவிட்டேன்; ஆகவே திரும்பிச் சென்று 33-ஆம் அதிகாரம் முழுவதையும் வாசியுங்கள். இங்கே முக்கியமானது, தேவன் நம் உண்மைத்தன்மைக்குப் பலனளிக்கிறார் என்பதே. நீங்கள் இயேசுவைக் காண்பது மட்டுமல்ல, நாம் சாட்சி கொடுக்கும்போது மற்றவர்களுக்கும் அவரைக் காட்டுவீர்கள்.

பவுல் மன்னிக்கப்பட்டு இப்போது இரட்சிக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்ற அடையாளத்தைப் பெற்ற தருணம் இது. வேதாகமம் காட்டுவதுபோல, அவருடைய வாழ்க்கை பெரிதாக மாறியது.

இயேசு அப்போதுதான் கூட்டங்களுக்குப் போதித்து ஊழியம் செய்திருந்தார்; இப்போது தம்முடைய பிதாவாகிய தேவனோடு தனியாக நேரம் தேவைப்பட்டது. நம் சூழ்நிலைகளையும், தேவன் நம்மை வைத்த பாதையையும் சிந்திக்கும்போது, நம் பரலோகப் பிதாவோடு தனியாகத் தினசரி தியான நேரம் நமக்குத் தேவை.

இயேசுவோடு சேர்ந்து, நம் இருதயங்களில் ஒற்றுமைக்காக இயேசு செய்த ஜெபத்தின் ஒரு பகுதி இது. மக்கள்மேல் அக்கறை கொள்வது காணாமற்போனவர்களுக்கோ உதவி தேவைப்படும் கிறிஸ்தவர்களுக்கோ மட்டுமல்ல; சபையிலும் சமூகத்திலும் நம்மோடு பணிசெய்யும் உடன்வேலையாட்களுக்கும் உரியது.

நாம் மற்றவர்களுக்கு ஊழியம் செய்ய வேண்டுமானால், இயேசுவிடமிருந்து வரும் ஜீவத்தண்ணீர் நம் மூலம் பாய்வதையும் உறுதிசெய்ய வேண்டும்.

காணாமற்போனவர்களுக்கு நீங்கள் இயேசுவை அறிவித்து அவர்கள் பதிலளிக்கத் தொடங்கும்போது, தங்கள் பாவங்களுக்காகப் பெரும் வெட்கம் அவர்கள்மேல் வரலாம். இயேசுவால் அவர்கள் இழுக்கப்பட்டு அதை ஏற்றுக்கொண்டால், மன்னிப்பின் நம்பிக்கையை அவர்களுக்கு அறிவியுங்கள். பயன்படுத்த இது நல்ல வசனம்.